ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਬਣੇ ਕੌਰ ਸਿੰਘ: ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਾਹਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਣੇ ਆਵਾਜ਼

Buland kesari/ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਿਲਾ ਰਾਏਪੁਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤ ਟੀਕਾ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਤੁਰਨ-ਫਿਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਅੱਜ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਾਹਜ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਗਲਤ ਟਿੱਕੇ ਨਾਲ ਹੋਏ ਅਪਾਹਜ

14 ਅਗਸਤ, 1983 ਨੂੰ ਜਨਮੇ ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਮ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬੁਖਾਰ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਗਲਤ ਟੀਕਾ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਅਪਾਹਜ ਹੋ ਗਿਆ।

ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸਨ (15 ਸਾਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੇਵਾਮੁਕਤ) ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਸੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸਥਿਤੀ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਸੀ। ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿਲਾ ਰਾਏਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਾਰੰਗਵਾਲ ਕਾਲਜ ਤੋਂ 12ਵੀਂ (ਨਾਨ-ਮੈਡੀਕਲ) ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

2000 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੋੜ ਆਇਆ। ਇੱਕ ਕੈਂਪ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕੋਚ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਫੌਜੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਬੰਦੂਕਾਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਗ ਪਈ।

100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਂਪ ਲਗਾ ਚੁੱਕੇ

ਅੱਜ, ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਚੇਅਰਮੈਨ ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਾਹਜਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ALIMCO, ADIP, ਅਤੇ RVY ਵਰਗੀਆਂ ਸਰਕਾਰੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸਨੇ 6,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਪਾਹਜ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਟੀਚਾ ਅਪਾਹਜਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ‘ਤੇ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ।

ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸੰਦੇਸ਼: ਇੱਕ ਬੰਦੂਕਧਾਰੀ ਬਣੋ, ਗੈਂਗਸਟਰ ਨਹੀਂ… ਪਰ ਦੇਸ਼ ਲਈ

ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਅੱਜ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਲੇਰਾਨਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਅੱਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਗੋਲੀ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੋਲੀ ਚਲਾਉਣੀ ਹੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਕਰਕੇ ਗੈਂਗਸਟਰ ਦਾ ਟੈਗ ਨਾ ਲਓ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹਿੰਮਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੋ, ਸਰਹੱਦ ‘ਤੇ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਗੋਲੀ ਚਲਾਓ। ਸੱਚੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਦਹਿਸ਼ਤ ਫੈਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।”

ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸਨੇ ਖੁਦ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਉਹ ਹੁਣ ਸਮਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੌਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਪੰਗਤਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।